Informatieplicht: Inhoud en fiches

In overeenstemming met de Europese richtlijn van 9 december 2002 betreffende de verzekeringsbemiddeling heeft de wet van 22 februari 2006 een nieuw hoofdstuk, getiteld “Informatievereisten”, ingelast in de wet van 27 maart 1995 betreffende de verzekerings- en herverzekeringsbemiddeling en de distributie van verzekeringen.
Sinds 15 maart 2006 moet de verzekeringstussenpersoon voldoen aan nieuwe informatieverplichtingen jegens zijn cliënten. De informatieverplichting slaat op drie soorten gegevens: over de tussenpersoon zelf, over zijn manier van werken en over de redenen waarom hij deze of geen verzekeringsovereenkomst voorstelt.

Actie van de sector

De beroepsverenigingen van de verzekeringstussenpersonen (FVF, Feprabel, BVVM) en Assuralia hebben voor de verzekeringstussenpersonen sectordocumenten uitgewerkt die rekening houden met de bekommernissen van de wetgever, gemakkelijk te begrijpen zijn voor de cliënt en administratief beheerbaar zijn voor de tussenpersoon.
In concreto betreft het drie fiches: een voor klassieke levensverzekeringen, een voor sparen of beleggen met een levensverzekering, en een voor niet-levensverzekeringen.

Gedragscode publiciteit levensverzekering

Op vraag van Minister van Consumentenzaken Van den Bossche hebben de CBFA (intussen FSMA geworden) en de FOD Economie eind 2005/begin 2006 een onderzoek uitgevoerd over financiële reclame.
Naar aanleiding van dit onderzoek – waarvan de resultaten in april 2006 door de Minister van Consumentenzaken werden openbaar gemaakt – heeft de verzekeringssector zich tegenover de Minister ertoe verbonden om een gedragscode inzake reclame en informatieverstrekking over individuele levensverzekeringen op te stellen.
Deze gedragscode werd gezamenlijk opgesteld door de beroepsvereniging van verzekeringsondernemingen Assuralia en de makelaarsfederaties Feprabel, FVF en B.V.V.M. Hierbij werd er tevens overleg gepleegd met het Kabinet van Consumentenzaken, de FSMA en Febelfin.